طوفان بت : BAN در مقابل IND | مهدی حسن، روهیت شارما چه کسی گفت

BAN در مقابل IND |  مهدی حسن، روهیت شارما چه کسی گفت


سایت طوفان بت
سایت toofan bet

هند در دومین ODI شروع قدرتمندی مقابل بنگلادش داشت تا در نهایت با پنج ران در یک فیلم هیجانی تسلیم شود و در نتیجه سری را از دست بدهد. مهدی حسن دوباره ستاره نمایش بود و یک قرن به ثمر رساند، در حالی که روهیت شارما با رسیدن به رتبه نهم، هیجان را ایجاد کرد.

هند دومین سری ODI متوالی خود را در روز چهارشنبه در ورزشگاه ملی Shere Bangla در بنگلادش شکست داد و در یک دیدار نزدیک با پنج ران شکست خورد. ببرها که اکنون برتری غیرقابل نفوذ 2-0 را در اختیار دارند، تا حد زیادی از کمک های مهدی حسن میراز استفاده کردند تا آنها را از امتیاز ناپایدار 69/6 نجات دهند. این بازیکن جوان در 100 امتیاز از 83 تحویل بدون شکست باقی ماند و با 8 ضرب و 4 ماکسیمم ضربه خود را به پایان رساند و در عین حال اولین قرن بین المللی خود را در آخرین توپ اینینگ ثبت کرد.

در مورد بولینگ، هند نیز در اوایل شکست خورد و در غیاب کاپیتان خود تا 65/4 سقوط کرد. روهیت شارما او پس از آسیب به انگشت شست چپ خود در حین تلاش برای گرفتن، مجبور شد در اولین اینینگ برای اسکن برود. شریاس ایر و آکسار پاتل به تثبیت اینینگ‌ها به ترتیب با امتیازهای 82 و 56 کمک کرد، و یک جایگاه 107 ران ایجاد کرد، قبل از اینکه کاپیتان در رده نهم قرار گرفت و 51 دوش را تنها در 28 توپ شکست داد، البته به دلیل باخت.

راستش، انگشت شست خیلی عالی نیست. مقداری دررفتگی روی انگشت و چند بخیه اما خوشبختانه شکستگی نداشت، به همین دلیل می‌توانم بیام و بخیه بزنم.

روهیت شارما

فکر می کنم وقتی یک بازی را می بازید، نکات مثبت و منفی وجود دارد. از 70 به 6 تا اجازه دادن به آنها برای گرفتن 270-فرد، تلاش زیادی از سوی پرتاب کننده ها نبود. اوورهای میانی و عقب به ما آسیب می زند – در بازی اول هم به ما آسیب زد. ما باید روی کاری که به عنوان فردی باید انجام دهیم تمرکز کنیم، اما چیزی را از مهدی و محمود الله کم نکنیم. ما باید یاد بگیریم که چگونه شراکت ها را از بین ببریم و این چیزی است که شما را در جای خوبی نگه می دارد. در کریکت یک روزه، این در مورد شراکت است و هنگامی که آنها را دریافت کردید، باید مطمئن شوید که آنها به مشارکت های برنده مسابقه تبدیل می شوند. همین کار را کردند. اگر آن پایه های 70 ران را دریافت کردید، باید آنها را به مشارکت های 110-120 ران تبدیل کنید تا تیم بتواند در بازی ها برنده شود، زیرا برای تیم جدید آسان نیست. با این اوصاف، ما باید به چیزهای زیادی نگاه کنیم و باید کمی شجاع باشیم و شانس بیشتری داشته باشیم. نگرانی های کمی برای مصدومیت وجود دارد و ما باید به ته آن برویم. شاید آنها خیلی کریکت بازی می کنند. این چیزی است که ما باید با تیم خود در NCA بنشینیم و سعی کنیم حجم کاری آنها را زیر نظر داشته باشیم. وقتی آنها برای بازی برای هند می آیند، باید بیش از 100 درصد باشند. نمی توانم بازیکنانی با تناسب اندام به نمایندگی از هند داشته باشیم.

روهیت شارما

مهدی حسن همچنین دو ویکت مهم از شریاس آییر و در فرم خوب گرفت. KL راهول برای کمک بیشتر به پیروزی او در بازی اول نیز مرد مسابقه بود و با 38* این بازیکن 25 ساله تیمش را به یک پیروزی معروف با یک ویکت رساند.

همه افتخارات خداست که به من این فرصت را داد تا این کار را انجام دهم. چیز دیگری برای گفتن نیست. حس خیلی خوبی داره چند سال گذشته، من سخت روی ضربات بازی کار کرده‌ام و برای بهبود روی بخش‌های خاصی تمرکز کرده‌ام. مربیانم اطلاعات زیادی در مورد بهبود بازی ام به من داده اند. ریاض بای (محمودالله) مدام به من می گفت که ما باید به بازی عمیق در اینینگ ادامه دهیم و گفتگوها بیشتر در مورد حفظ اهداف کوچک مشارکت بود. من فقط سعی می کردم با توپ به مناطق خوب ضربه بزنم و به آنها فشار بیاورم.

مهدی حسن میراز

این بازیکن همه کاره لحظه ای مفید را در ارائه پس از بازی ارائه کرد، زمانی که از مجری اجازه گرفت تا در زادگاهش بنگلا از هواداران تشکر کند.

اول از همه، از همه کسانی که اینجا در زمین بودند تا بازی ما را تماشا کنند و از ما حمایت کردند، تشکر می کنم. با تشکر از همه کسانی که از خانه های خود نیز از ما حمایت می کنند، از جلوی صفحه تلویزیون خود، حمایت شما برای ما بسیار مهم است!

مهدی حسن میراز

در همین حال، لیتون داس با انتصاب کاپیتان اصلی تیمم اقبال مجروح، عملکرد فوق‌العاده‌ای داشت و تیم را به پیروزی در سری بیانیه‌ای رساند. او هفتمین همکاری ویکت بین مهدی و محمودالله را ستود که 77 نفر دومی به ایجاد جایگاه 148 دونده کمک کردند.

خیلی خوشحالم، بردن در اولین سری به عنوان کاپیتان، حس خوبی دارد. ما احساس کردیم که 240-250 امتیاز خوبی است. ما تحت فشار بودیم اما آنها (محمودالله و مهدی) درخشان بودند. نمی دانم مکالمات آنها چه بود، اما کاری که آنها انجام دادند بسیار عالی بود. من می‌خواستم توپ‌زن‌های اصلی‌ام را به اطراف بچرخانم، زیرا در نیمه دوم زمین خوبی بود، بنابراین نمی‌توانستم در اوایل بازی خیلی از توپ‌گیرهای اصلی‌ام را بپردازم. تمرکز بازی بعدی نیز بر پیروزی خواهد بود.

لیتون داس

ما را در فیس بوک در اینجا دنبال کنید

در توییتر با ما در ارتباط باشید اینجا

صفحه اینستاگرام ما را در اینجا لایک و به اشتراک بگذارید


طوفان بت
toofanbet

طوفان بت : پیروزی سیاتل کراکن در وقت اضافه

Seattle Kraken


سایت طوفان بت
سایت toofan bet

سیاتل کراکن
مارتین جونز، سیاتل کراکن (عکس از جن گلدبرگ، با حسن نیت از Emerald City Hockey).

سیاتل کراکن در دو بازی خانگی خود در این هفته 4 امتیاز به دست آورد. دو برد آنها در وقت های اضافه بیشتر مدیون تلاش سه بازیکن کلیدی بود.

سیاتل کراکن به مدت دو هفته میزبان لس آنجلس کینگز و نیویورک رنجرز در Climate Pledge Arena بوده است. این دو بازی به پایان رسید، اما در نهایت، کراکن هر دو مسابقه را در وقت اضافه برد و هر دو بازی را 3-2 برد.

این دو برد، سیاتل کراکن را به یک تیم 0.639% تبدیل می‌کند که در جایگاه سوم در بخش اقیانوس آرام قرار دارد. این برای جشن گرفتن بسیار است، به خصوص پس از سال گذشته. با این حال، نقاط عطف دیگری نیز وجود داشت که کراکن در این هفته جشن گرفت.

در 19 نوامبر، سیاتل کراکن صدمین بازی خود را به عنوان یک فرنچایز جشن گرفتند. برای رسیدن به اینجا سفر طولانی بود، اما آنها شب را با پیروزی مقابل لس آنجلس کینگز به پایان رساندند. جرد مک کان صدمین گل NHL خود را جشن گرفت و الیور بیورکسند در 400مین بازی NHL خود بازی کرد.

این نقاط عطف فقط یادآوری دیگری از عالی بودن هاکی کراکن است. همانطور که تیم این حرکت را در چند ماه آینده ادامه می دهد، امیدواریم کاتالیزوری باشد که آنها را به سمت پلی آف سوق دهد. در حالی که این یک کار تیمی بود، سه بازیکن در این هفته برجسته شدند و پیشتاز شدند.

ستاره سوم هفته – جردن ایبرل

جردن ایبرل این هفته تلاش زیادی کرد تا به سیاتل کراکن کمک کند تا دو برد اضافه خود را کسب کند و سومین شروع هفته را برای خود تضمین کند. عملکرد ابرل او را با 15 امتیاز در این فصل (5 گرم، 10a) به صدر جدول امتیازات کراکن رساند.

مهاجم 32 ساله دو یاری در برابر نیویورک رنجرز داشت، از جمله پاس اولیه گل پیروزی در وقت اضافه. در حالی که فقط حدود 1:30 به وقت اضافه باقی مانده بود، ابرل توپ را با بیل به جلوی تور رساند و به جاستین شولتز دری باز کرد تا آن را به خانه بفرستد.

تنها دو شب و دو امتیاز دیگر بود که ابرل گل برتری بازی را مقابل لس آنجلس به ثمر رساند. بازی به وقت اضافه کشیده شد. جاستین شولتز در نبرد هیئت مدیره در اواخر دوره پیروز شد. ابرل و براندون تانف روی یخ دویدند و بازی 2 بر 1 را ایجاد کردند.

دروازه بان کینگز کالوین پترسن پایین آمد. به محض اینکه او این کار را کرد، ابرل شانس خود را داشت و پوک را درست روی دستکش و زیر میله فرستاد. لس آنجلس شکست خورده رفت و ابرل بار دیگر قهرمان وقت اضافه شد.

ستاره دوم هفته – جاستین شولتز

جاستین شولتز از زمان پیوستن به سیاتل کراکن در آژانس مجانی در تابستان امسال، یکی از بهترین گزینه های اضافه شده به خط آبی بوده است. او تأثیر زیادی بر نحوه بازی تیم داشته و در بسیاری از پیشرفت‌های سیاتل روی یخ نقش داشته است. Kraken نسبت به سال گذشته در این زمان در مکان بسیار بهتری قرار دارد.

شولتز یک هفته چهار امتیازی داشت (2 گرم، 2 الف). او دستی در گل تساوی دانیل اسپرونگ و گل برتری ابرل مقابل لس آنجلس داشت و پاس اول هر دو را به ثمر رساند.

مدافع در برابر نیویورک جانوری بود. در پیروزی 3-2 کراکن در وقت اضافه، دو گل به ثمر رساند. تساوی 1-1 در نیمه های زمان سوم، شولتز اجازه داد یک مچ بند پرواز کند. در حالی که چندین بازیکن در راه بودند، ضربه او برای آخرین بار از دروازه ایگور شسترکین، دروازه بان نیویورک و وارد دروازه شد.

گل او در وقت اضافه باعث شد سیاتل دومین برد خانگی پیاپی خود را کسب کند. با پایین آمدن ساعت، ابرل درست از کنار آرتمی پانارین اسکیت کرد. ابرل دقیقا جلوی دروازه توپ را از دست داد. شولتز یواشکی وارد شد و توپ را از دستکش شسترکین و به پشت تور شلیک کرد.

اولین ستاره هفته – مارتین جونز

مارتین جونز یک هفته درخشان دیگر را بین لوله های سیاتل کراکن سپری کرد. در دو بازی، او تنها چهار گل در 59 شوت داد که به معنی 932.9 ضربه است.

علاوه بر عملکرد او در برابر وینیپگ جتس در روز یکشنبه، نحوه بازی او در برابر نیویورک و لس آنجلس باعث شد تا او سومین ستاره هفته NHL و ستاره شماره یک هفته ما را به دست آورد.

عملکرد او در چند هفته گذشته چشم ما و کسانی که در دنیای NHL هستند را به خود جلب کرد. در غیاب فیلیپ گروبائر، جونز فضل نجات سیاتل کراکن بوده است. با بازگشت PG31 از ذخیره مصدوم، این سوال مطرح می شود که آیا گرابائر شغل خود را به عنوان دروازه بان اصلی کراکن از دست داده است یا خیر.

نامزدهای اولیه برای نمایندگی سیاتل کراکن در بازی ستاره های 2023

آیا با انتخاب های ما برای سه ستاره هفته موافق هستید؟ در نظرات زیر به ما اطلاع دهید که چه کسی را نامزد می کنید.

طوفان بت
toofanbet

طوفان بت : واکنش توییتر با حذف اکانت های اینستاگرام در سراسر جهان

Read Scoops


سایت طوفان بت
سایت toofan bet

اگر اخیرا باز کرده اید اینستاگرام فقط برای اینکه متوجه شوید که حساب شما غیرفعال یا حذف شده یا به حالت تعلیق درآمده است، نگران نباشید زیرا شما تنها نیستید. هزاران کاربر این غول رسانه های اجتماعی به دیگر پلتفرم های رسانه های اجتماعی هجوم آوردند تا بررسی کنند که آیا نوعی نقص وجود دارد یا از تصمیم اینستاگرام برای حذف تصادفی حساب های خود شکایت کنند.

تیم Read Scoops نیز با مشکل مشابهی روبرو شد زیرا حساب یکی از اعضای تیم به طور ناگهانی در عصر روز 31 اکتبر 2022، بدون هیچ اخطار یا اطلاع قبلی حذف شد. با بررسی توییتر، به نظر می رسد که ما تنها نبودیم، زیرا کاربران اینستاگرام از سراسر جهان شروع به استفاده از پلت فرم میکروبلاگینگ توییتر برای به اشتراک گذاشتن شکایات خود کردند.

واکنش توییتر با حذف اکانت های اینستاگرام در سراسر جهان

اکانت های اینستاگرام در سطح جهانی به تازگی “حذف شده اند”

دلایل زیادی به ذهن خطور می کند که چرا این اتفاق می تواند به طور ناگهانی رخ دهد. یک فرض ساده این است که یک قطعی جهانی و برخی مشکلات در دفتر مرکزی اینستاگرام وجود دارد. اخیراً واتس‌اپ با تعطیلی مشابهی در سراسر هند و سایر نقاط جهان در برخی نقاط روبرو شده است. اکنون، احتمالاً این سرورهای اینستاگرام هستند که تحت تأثیر قرار گرفته اند و به همین دلیل است که #InstagramDown نیز در توییتر ترند شده است.

اما اینستاگرام اولین کسی بود که خود به توییتر رفت و مشکلات فنی را تایید کرد. ما می دانیم که برخی از شما در دسترسی به حساب اینستاگرام خود با مشکل مواجه هستید. ما در حال بررسی آن هستیم و از ناراحتی پیش آمده پوزش می خواهیم. #اینستاگرام پایین.” این چیزی است که آنها در حساب توییتر خود پست کردند و برخی از گمانه زنی های موجود در اینترنت را متوقف کردند.


همچنین ببینید: لیست برترین وب سایت های شرط بندی ورزشی آنلاین


در حالی که بسیاری از کاربران در مورد قطعی برق مسخره و شوخی می کردند، دیگران خشمگین بودند. اکثر کاربران زمان زیادی را صرف بررسی اینکه آیا مشکل اتصال اینترنت یا وای فای در خانه دارند یا نه، در حالی که برخی دیگر معتقد بودند که برای حذف شدن از برنامه باید واقعاً برخی از دستورالعمل های اجتماعی اینستاگرام را نقض کرده باشند.

برای کاربرانی که 10 سال به بالا از اینستاگرام استفاده می کنند، اگر اینستاگرام نتواند اکانت های حذف شده را بازیابی کند، ضرر بسیار زیادی است. تعداد زیادی از سلبریتی‌ها و اینفلوئنسرها نیز اکانت‌هایشان را حذف کردند، که به معنای سخت‌کوشی زیادی در طول سال‌ها از بین رفته است. به گفته ما، این یک تصادف بزرگ است که چند روز پس از اینکه ایلان ماسک کنترل توییتر را به دست گرفت، این قطعی برای اینستاگرام اتفاق می افتد.

و البته، هیچ درام واقعی بدون اینکه مردم فکر کنند که برنامه سیاسی پشت آن نیز وجود دارد کامل نمی شود. «فناوری بزرگ عصبی است. اینستاگرام در حال حاضر دنبال کنندگان را از حساب های محافظه کار برتر حذف می کند. فن‌آوری بزرگ نمی‌خواهد شما حقیقت را بدانید، ممکن است روش رای دادن شما را در هفته آینده تغییر دهد!» تومی لارن در توییتر می گوید.

این قطعاً چیزی است که هزاران کاربر را از سراسر جهان نگران کرده است، اما ما صبور هستیم و امیدواریم که اینستاگرام بتواند این مشکل بزرگ را برطرف کند. برای به‌روزرسانی‌های بیشتر از درام اینستاگرام که در حال حاضر در حال وقوع است، به یاد داشته باشید که همیشه با آن همراه باشید ReadScoops.com


ثبت نام در Betway و عظیم شوند شرط بندی رایگان هر هفته

در پیش بینی Betway برنده بزرگ شوید

بیشتر بخوانید:


طوفان بت
toofanbet

طوفان بت : یک بدهی برای آفریقای جنوبی در T20Is

یک بدهی برای آفریقای جنوبی در T20Is


سایت طوفان بت
سایت toofan bet

یک رهبر تیم ملی قرار است با کارهای خود الهام بخش دیگران باشد، اما تمبا باووما از این هنجار مستثنی به نظر می رسد. باووما در اوایل اینینگ‌ها به طور مداوم نامنظم بوده است در حالی که سایر ضربه‌های باکیفیت منتظر فرصت خود در بال هستند.

T20 بازی برنده‌های مسابقه است و هرچه برنده‌های مسابقه در کنار خود داشته باشید، شانس موفقیت بیشتر است. با این حال، آفریقای جنوبی بازی خود را برخلاف معمول انجام می‌دهد، زیرا تیم آنها یک رهبر و یک بازکننده دارد که تا به حال خود را به عنوان یک خمیر T20I ثابت نکرده است، و اعداد او نیز تصویری تلخ از دوران تصدی T20I او را نشان می‌دهند. Bavuma از 27 اینینگ T20I در 23.54 و نرخ ضربه ضعیف 116.49 برای یک ضربه برتر، 565 دوش به دست آورده است. این واقعیت که او فقط یک نیم قرن انفرادی را تا این لحظه ثبت کرده است، اوضاع را بدتر می کند.

کاپیتان آفریقای جنوبی به هیاهوی ایجاد شده در زمان ورودش به کریکت بین المللی عمل نکرده است. او نه توانسته است لنگر اینینگ ها باشد و نه رگه های متجاوز را نشان داده است و نتوانست خواسته های فرمت سریع را برآورده کند. بازیکنان توانمند بیشتری وجود دارند که نیمکت پروتئاها را گرم می کنند و با این حال آنها مجبورند رنج طاقت فرسای تماشای بازی را از کنار زمین تحمل کنند، حتی در شرایطی که کاپیتان آنها مجموعه ای از شکست ها را ثبت می کند. سهم باووما در پیروزی‌های تیمش نیز به‌ویژه تصویر گلگونی را به نمایش نمی‌گذارد، با تنها 329 دوش از 14 اینینگ با نرخ ضربه کمی بهتر یعنی 117.92. باووما در 10 ضربه آخر خود در T20I فقط یک امتیاز 50 به اضافه کسب کرده است، آن هم در مقابل ایرلند. او پس از آسیب دیدگی از ناحیه آرنج، در سری اخیر مقابل هند به تیم ملی رنگین کمان بازگشت، اما نتوانست از هیچ یک از فرصت‌ها استفاده کند، و در سه مسابقه تنها سه دوش را انجام داد.

عاملی که باووما را به یک انتخاب پیش فرض در طرح امور تبدیل می کند، نقش رهبری او است. تیم ممکن است او را به دلیل عدم رقابت در قالب به دلیل این واقعیت که او کاپیتان تیم است، کنار بگذارد. آنها همچنین باید به دنبال گزینه های دیگری برای هدایت گوسفندان و به دست گرفتن مسئولیت تیم برای تراشیدن مسیری به سوی شکوه باشند. به عنوان کاپیتان، باووما 316 دوش را با 18.58 و نرخ ضربه 106.04 را به ثمر رسانده است که فاقد عملکردی است که یک رهبر باید نشان دهد. در آخرین دوره جام جهانی T20 نیز او تنها 91 دوش از چهار اینینگ با نرخ ضربه 108.33 به دست آورد که از هیچ زاویه ای عملکرد یک رهبر نبود. همچنین باووما تیم را در هیچ رشته ای به عنوان قهرمانی رسانده است ICC غنائم، کاپ قهرمانی. همه اینها نشان می دهد که کاپیتانی باووما آنقدر خارق العاده نبوده است که مدیران تیم با خفاش از کاستی های او چشم پوشی کنند.

آلویرو پترسن، بازیکن سابق کریکت آفریقای جنوبی، پس از بازگشت غم انگیزش در سریال هند، به همین مسائل پرداخته بود.

به نظر می رسد دیوید میلر کاندیدای مناسبی برای جایگزینی باووما برای کاپیتانی باشد زیرا او تجربه غنی در انجام مسئولیت دارد. میلر آفریقای جنوبی را به چهار پیروزی در شش T20I به عنوان کاپیتان هدایت کرده است، در حالی که باتر کهنه کار نیز 16 پیروزی از 25 T20 به عنوان کاپیتان به دست آورده است. باتر غول‌های گجرات اخیراً به سبکی کلاه کاپیتانی خود را بر سر گذاشت و انگلیس را 2-1 در حیاط خلوت خود شکست داد. کوینتون د کاک یکی دیگر از بازیکنان تیم است که می تواند تیم را رهبری کند.

سهمیه آفریقای جنوبی برای رنگین پوستان نیز نقش مهمی در تثبیت جایگاه تمبا باووما در تیم دارد. آنها قرار است به طور متوسط ​​در طول سال شش بازیکن غیرسفیدپوست را در یک بازی وارد میدان کنند. دو نفر از آنها سیاه پوستان بومی هستند و همین عامل باعث می شود که باووما نامزدی قوی برای انتخاب شدن در یازدهم باشد. ترجیح دادن استعداد به سهمیه ممکن است مسیر آینده آفریقای جنوبی را کاملاً هموار کند و آنها ممکن است از این رویکرد سود ببرند.

حراج اخیر برای لیگ جدید آفریقای جنوبی T20 SA20 دلیلی بر عدم تطابق الگوی ضربتی Bavuma با خواسته های قالب بود. کاپیتان تیم ملی خودش فروخته نشد زیرا با وجود هدایت تیمی متشکل از بااستعدادترین بازیکنان کریکت توپ سفید جهان در حال حاضر، هیچ کس حاضر به گرفتن خمیر نشد. فراموش نکنیم، آفریقای جنوبی کشوری است که Bavuma در آن پیشتاز است، و هیچ پیشنهادی برای او در رقابت نخبگان T20 وجود ندارد.

باوما نیز پس از نادیده گرفته شدن در حراج احساس ناامیدی خود را ابراز کرده بود.

او پس از طرد شدن گفت: “مطمئناً انتظار داشتم در مسابقات نقشی ایفا کنم. از طرف من، قطعاً احساس ناامیدی و همچنین احساس ناامید شدن به نوعی وجود دارد.”

آرون فینچ کاپیتان دیگری است که اخیراً از فرم خارج شده است، اما نمی توان سوابق گذشته او و وضعیت غول T20I را نادیده گرفت. فینچ تنها 98 ران از پنج مسابقه در ساعت 19.60 با نرخ ضربه 105.37 در فصل 2022-23 در مقایسه با سه ران باووما از سه T20I در مقابل هند انجام داده است. همچنین، بی ارتباط بودن فینچ به استرالیا آسیبی نمی زند به خاطر انفجاری که در اوج ایجاد می کند. از سوی دیگر، باووما با ضربه‌های کندش جریان دویدن‌ها را محدود می‌کند و به نظر می‌رسد تنها کاپیتانی از یک کشور بزرگ کریکت است که بدون توجه به بازگشت‌هایش، برای مدت طولانی در تیم ماندگار بوده است.

آکاش چوپرا در ویدئویی در کانال یوتیوب خود اعلام کرده بود که باووما حلقه ضعیف ترکیب آفریقای جنوبی است.

تمبا باووما نقطه ضعف آفریقای جنوبی به عنوان کاپیتان و ضربه زن است. من می خواهم از او عذرخواهی کنم زیرا نباید این را در مورد یک بازیکن بین المللی بگویم، درست نیست. اما متأسفانه باید بگویم که او به آن نمی رسد تیم آفریقای جنوبی. اگرچه او قطعاً هر بار در 11 بازی آنجا خواهد بود زیرا او کاپیتان تیم است. حتی اگر یکی از رایلی روسوو، ریزا هندریکس یا تریستان استابز مجبور باشد بیرون بنشیند.”

بنابراین. آفریقای جنوبی برای جایگزینی باووما باید به عمق نیمکت خود نگاه کند. آنها رضا هندریکس را در بالها دارند. او در T20Is با 1372 دوش از 48 مسابقه در 29.82 و نرخ ضربه 125.41 چشمگیر بوده است. همچنین، او ترکیب دست چپ و راست را به همراه De Kock تشکیل می دهد و این دو می توانند تهدیدی برای حملات بولینگ باشند. حتی Janneman Malan سبک تهاجمی‌تری نسبت به Bavuma دارد و در حال حاضر یک جفت آغازین قدرتمند با De Kock در مجموعه ODI تشکیل می‌دهد. بنابراین، Reeza Hendricks و Janneman Malan دو گزینه ای هستند که آفریقای جنوبی می تواند برای جایگزینی کاپیتان خود در نظر بگیرد.

این تیم در طول سال‌ها در مسابقات ICC پس از اینکه در موقعیت‌های بحرانی در بطری‌ها جمع‌آوری می‌کردند، برچسب چوکرها را به همراه داشت. گاهی اوقات، شانس شانس پیروزی آنها را از بین می برد در حالی که در موارد دیگر آنها نتوانسته اند یک عملکرد جمعی برای برتری بر حریفان ارائه دهند. با فقدان هدف حمله باووما در اوج، این تیم ممکن است یک بار دیگر در نهایت کیلومترها از جام جهانی آینده T20 دور شود، زیرا این فرمت به ضرباتی نیاز دارد که جدول امتیازات را حفظ کنند. به نظر می رسد کنار گذاشتن او از ترکیب اصلی بهترین راه حل در حال حاضر برای آفریقای جنوبی برای رسیدن به افتخار در کوتاه ترین فرمت باشد.

ما را در فیس بوک در اینجا دنبال کنید

در توییتر با ما در ارتباط باشید اینجا

صفحه اینستاگرام ما را در اینجا لایک و به اشتراک بگذارید


طوفان بت
toofanbet

طوفان بت : TBS اژدهای CGI را بر فراز استادیوم یانکی و باب کاستاس در طول بازی 1 ALDS پرواز می کند.

TBS اژدهای CGI را بر فراز استادیوم یانکی و باب کاستاس در طول بازی 1 ALDS پرواز می کند.


سایت طوفان بت
سایت toofan bet

تصویر برای مقاله با عنوان TBS استانداردهای جدیدی را برای ترسناک ترین تبلیغات تمام دوران در طول بازی 1 ALDS تعیین می کند.

اسکرین شات: TBS

یکی از بخش‌های کمتر جذاب یک مفسر حرفه‌ای بازی به‌بازی این است که به شما یک فیلمنامه بداخلاق می‌دهند و به شما گفته می‌شود درباره نمایشی که نمی‌بینید یا محصولی که استفاده نمی‌کنید مشتاقانه رفتار کنید تا بتوانید به آن علاقه‌مند شوید. رئیس شما و در نهایت به فراخوانی بازی برگردید. آنقدر قسمت اجباری پخش های ورزشی است که مرد خانواده حتی در مورد بد بودن این نوع تبلیغات شوخی کرد.

Family Guy – گوینده NFL که به نمایش پست بازی اهمیتی نمی دهد!

خب، TBS ممکن است این سطح از پیچیدگی را به یک فلات کاملاً جدید رسانده باشد.

دیشب، دباب کاستاس در بازی 1 ALDS بین نیویورک یانکیز و کلیولند گاردیان شروع به صحبت در مورد جمعیت فروش رفته در استادیوم یانکی کرد. او سپس این بیانیه را بیان کرد: “ما مطمئن نبودیم که این بازی قرار است انجام شود.” بدیهی است که هر کسی که این جمله را بشنود مجذوب خواهد شد. چه نوع تراژدی یا تهدیدی برای ایمنی هواداران یا بازیکنان باید اتفاق بیفتد تا بازی پلی آف MLB متوقف شود؟ این به طور بالقوه یک داستان بزرگ بود، و همه کسانی که TBS را تماشا می‌کردند احتمالاً در لبه صندلی خود بودند.

کاستاس آن را برای لورن شهادی فرستاد، و هیچ کس نمی‌توانست انتظار این سطح از عصبانیت را داشته باشد که قرار بود صفحه تلویزیون آن‌ها را زیبا کند.

چرا بازی تقریبا متوقف شد؟ واضح است که یک اژدها تمام دنیای بیسبال پس از مشاهده آن تبلیغ، دست به دست هم دادند. منطقی است که چرا آنها باید چنین تبلیغاتی را انجام دهند. هر دو TBS و HBO متعلق به WarnerMedia Entertainment هستند، بنابراین آنها آشکارا در تلاش برای تبلیغ متقابل هستند. بین پلتفرم‌ها، اما این ایده همانند سال 2015 اجرا شد ضربات جعلی کلتس علیه میهن پرستان.

بیایید بارزترین مسئله را کنار بگذاریم: CGI اژدها. این بدترین رندر اژدهایی بود که از زمان کودکی که داشتم شاهد آن بودم قصه های اژدها. با این حال، حداقل در آن نمایش، زک و ویزی هرگز با باب کاستاس و لورن شهادی برای قطع بازی با توپ هم گروه نشدند.

دوم، چرا یک اژدها تصمیم می گیرد که بازی را “پذیرش” کند؟ من درک می کنم که اژدها در بازی تاج و تخت جهان احساسات پیچیده پشت اعمال انسان را درک می کند، همانطور که دروگون در پایان فصل 8 تخت آهنین را به آتش کشید (هنوز از حماقت آن صحنه لذت می برد)، اما می گوید که اصلاً به بازی Yankees-Guardians علاقه مند است. 1 خنده دار است نمی توانست فقط یک رؤیت باشد. اژدها باید بازی را تماشا می کرد؟ نه من نمیخرمش

سوم، شما می توانید عدم اشتیاق را در کاستاس بشنوید صدایی بعد از اینکه شهیدی آن را به سمت او پرتاب کرد. او به سختی می‌توانست در کنار هم بازی کند، «مردم نگران نباشید» و بی‌درنگ به فراخوانی بازی برگشت. می توانید بگویید کاستاس و شریک زندگی اش ران دارلینگ فقط می خواستند ادامه دهند و همه چیزهایی را که مجبور به انجام آن شده بودند فراموش کنند. کاستاس یکی از بزرگترین پخش کننده هایی است که تا به حال صفحه های تلویزیونی ما را زیبا کرده است و کل دنیای بیسبال نمی تواند برای او متاسف باشد. آنچه او مجبور به انجام دادن

من درک می کنم که شرکت هایی که می خواهند در بازاریابی خود خلاق باشند. با این حال، این یک نمایش ناشناخته و با بررسی خوب نیست که فقط به تماشاگران بیشتری نیاز دارد تا واقعاً اجرا شود. این هست خانه اژدها، پیش درآمدی بر بزرگترین پدیده فرهنگی تلویزیونی در 20 سال اخیر. یک قسمت جدید خوب از خانه اژدها اولین نمایش یکشنبه شب بعد از یکشنبه شب فوتبال» کاملاً کافی بود. حتی اگر نیمی از افرادی که آن بازی را تماشا می‌کنند هرگز درباره این نمایش چیزی نشنیده باشند، باعث می‌شود که صحبت‌هایی برانگیخته شود و شاید چند نفر دیگر را متقاعد کند که آن را تماشا کنند. حالا، آن دسته از افرادی که هرگز نام این نمایش را نشنیده بودند، طعم بدی در دهان خود دارند. آن تبلیغ آنها را از بازی خارج کرد، CGI افتضاح را به نمایش گذاشت و گروه پخش TBS را وادار کرد تا یکی از جذاب ترین تبلیغاتی را که تا به حال بوده است بخوانند. بله! آنها ممکن است بینندگان بیشتری را از دست داده باشند.

یانکی ها در آن بازی با نتیجه 4-1 به پیروزی رسیدند. بازی 2 نیز این پنجشنبه از شبکه TBS پخش خواهد شد. من نمی توانم منتظر بمانم تا اندرویدها به زمین بازی حمله کنند و استادیوم را تصاحب کنند تا تبلیغ کنند وست ورلد فصل 5.

طوفان بت
toofanbet

طوفان بت : ATP آستانه: دانیل مدودف از بازی مقابل جوکوویچ خارج شد

Read Scoops


سایت طوفان بت
سایت toofan bet

ما در طول سال‌ها اتفاقات زیادی را در زمین تنیس دیده‌ایم، اما بارها شاهد اتفاقات اخیر نبوده‌ایم. کاملا مناسب دانیل مدودف او به تازگی از بازی نیمه نهایی خود در برابر نواک جوکوویچ در مسابقات آزاد آستانه 2022 دور شده است، بنابراین او را کنار گذاشته و در این روند بازی را به او واگذار کرده است.

ما خیلی مطمئن نیستیم که دقیقاً چه چیزی در اینجا رخ داده است زیرا خود جوکوویچ بسیار شگفت زده شده بود. در حالی که دلیل رسمی در حالی که بازنشستگی به دلیل مصدومیت است، همه کسانی که بازی را تماشا می کنند واکنش هایی مانند “چه جهنمی” و “چه لعنتی” خواهند داشت زیرا مدودف کاملاً چابک به نظر می رسید و قطعاً چیز دیگری برای کناره گیری او از بازی وجود داشت.

ATP آستانه: دانیل مدودف از بازی مقابل جوکوویچ خارج شد
اعتبار: تلویزیون تنیس

مدودف بازی با جوکوویچ را ترک کرد

اگر ویدیوی این حادثه را در زیر مشاهده کنید، متوجه خواهید شد که به وضوح در چهره مدودف ناامیدی نبود، بلکه دلخوری بود. و حتی جوکوویچ از دیدن این اتفاق بسیار ناراحت شد. مدودف در ست اول پیروز شد و پس از تساوی بریک ست دوم، ست نهایی درخشانی برگزار شد که جوکوویچ بازگشتی داشت و بازی در ست سوم به پایان رسید.

پیش از این، استفانوس سیتسیپاس جایگاه خود را در فینال ATP آستانه 2022 رزرو کرد که اکنون به این معنی است که جوکوویچ در فینال با بازیکن یونانی دیدار خواهد کرد. با این حال، همه بیشتر علاقه مند خواهند بود که بدانند چرا مدودف از آن خارج شد. به محض اتمام ست دوم، او به سمت جوکوویچ رفت، او را در آغوش گرفت و چیزی برای او توضیح داد و با او و داور صندلی دست داد.


همچنین ببینید: لیست برترین وب سایت های شرط بندی ورزشی آنلاین


حتی مفسران روی آنتن هم وقتی شنیدیم که یکی از آنها می پرسد، “اینجا چه اتفاقی افتاده است” شوکه شدند؟ پس از خروج مدودف “این از کجا آمده است” اظهارات بعدی او روی آنتن بود. هیچ کس این اتفاق را ندید و خود جوکوویچ بسیار متحیر شد، زیرا مدتی طول کشید تا اتفاقات را هضم کند و شروع به بسته کردن کیت خود کرد. در مورد مدودف، او بلافاصله راه افتاد.

این ممکن است به عنوان ضعف ورزشی مدودف باشد. بسیاری از نظرات در توییتر حاکی از آن بود که مدودف نتوانست گیم پلی حریف خود را در ست دوم تحمل کند و با دیدن باخت قریب الوقوع تصمیم گرفت خود را کنار بکشد و از شرمندگی جلوگیری کند. اگر اینطور باشد، هیچ کس خوشحال نخواهد شد. اکنون منتظر شنیدن صحبت های او در کنفرانس خبری پس از بازی هستیم. لحظه را اینجا ببینید:

اعتقاد بر این است که مدودف به جوکوویچ گفته است که عضله ادکتور روی پایش را کشیده است، اما شوخی ها در شبکه های اجتماعی همچنان ادامه دارد. حتی یکی از کاربران گفت که مدودف “بازنشسته” شد زیرا واقعا خسته بود. به نظر نمی رسید که او آسیب دیده باشد و بازنشستگی به وضوح گیج کننده بود. برای اطلاع از اخبار مشابه تنیس و سایر به روز رسانی های ورزشی از سراسر جهان، با ما همراه باشید ReadScoops.com


ثبت نام در Betway و عظیم شوند شرط بندی رایگان هر هفته

در پیش بینی Betway برنده بزرگ شوید

همچنین بخوانید:


طوفان بت
toofanbet

طوفان بت : Mariners’ Post-Deadline Top 25 Prospects

Mariners’ Post-Deadline Top 25 Prospects


سایت طوفان بت
سایت toofan bet




Subscribe to the Baseball Things Podcast for bi-weekly analysis
While I rail on the fact prospect rankings do not carry inherent value, they can serve one very partcular functional purpose, and that’s to sort the value in a club’s farm system.

Of course, these rankings are subjective, do not reflect the evaluations of any club let alone the consensus, and not all sets of rankings are created equal.

Here at Prospect Insider I have always blended information gathered from player development staffers and scouts with  my own live looks and observations.

I also value players, skills, tools, and profiles differently than others, for example: when a pitcher appears destined for the bullpen but does not profile as a premium, high-leverage type, I will not have this player ranked ahead of the more promising lottery tickets, even though said lottery tickets have little shot to see the majors and the reliever has a pretty good chance, because the middle reliever is not very valuable relative to everything else on a 26-man roster, and it’s not difficult nor costly to find arms to fill the role.

As a result of things such as this, my rankings always look different, even if the player-specific evaluations are similar or the same.

Here is my Mariners Top 25, post-deadline:

1. Harry Ford, C

Ford is a very good athlete with a chance to catch and provide well above-average offensive production. After a bit of a slow start this season (.209/.370/.291 in 29 games through May), Ford has absolutely raked to the tune of a .311/.449/.515 slasj in 44 games. He’s posted 20 extra-base hits in that span — five homers, 11 doubles, four triples — and even swiped eight bags.

I don’t expect speed to be a big part of his game long-term, particularly if he sticks behind the plate, where he has every physical tool necessary to be a premium defender, but is at least 3-4 years from looking like a big-league backstop. His bat may leave his glove behind.

There’s been talk of other positions since Draft day, including second base and centerfield, and while both are plausible, I’m focused on catcher first, and third base second as long he continues to pound the baseball the way he has the past two-plus months. Athletically, he’d have no problem playing anywhere, but the skills required to play the middle of the field take time, so unless that move was made soon, it’s probably not going to be made, at least by Seattle, at least not during his most formative years as a pro.

The right-handed batting Ford generates easy leverage with a quick and relatively short swing that covers the entire horizontal zone, and he’s shown the ability to hit the fastball at the hands, and the soft stuff down in the zone, including to right field with power. His mechanics are simple with no wasted movement, and his hip rotation is explosive and compact.

Ford does a very good job keeping his hands back, though like nearly all players in his age group will leak out on his front foot on occasion. But not much, and he’s very selective, displaying regular good takes in between searing libe drives. There isn’t much swing-and-miss right now, either, and very little of it in the zone.

He’ll be challenged by better pitching down the line — the Cal League doesn’t boast a lot of stuffy arms, and many that have velocity and above-average secondaries have 40-grade command — which could present some challenges to his contact rates and ability to adjust. Alas, the life of a young hitter.

Defensively, the reports I get are a mixed bag, but none of it remotely worrisome to Ford’s shot to catch for the long haul. He’s just not there yet, and the fact he’s only catching half Modesto’s games is most likely due to all the work he’s putting in at the position between games.

Catching coaches have often noted the games can kinda-sorta get int he way when you’re learning to catch, and there’s no question that fits with a 19-year-old in his first full season in pro ball. The arm is easy plus, but his footwork and technique need refining so he can improve his accuracy. But he’s quick and agile and attacks the gig like he does a middle-middle fastball.

If he sticks behind the dish, Ford is probably not going to see the majors until at least mid-2025, and that very easily could stretch into ’26. He may hit his way off the position, however, which theoretically speeds up his arrival in Seattle to as early as summer-to-September, 2024.

Many have asked when the club might move him off catcher. I can’t imagine they do so anytime soon unless they become convinced he either can’t catch regularly, or they see a middle-of-the-order hitter they don’t want to delay.

I think for now, as long as catching is part of his game, he will not play other positions regularly, since he’d be learning a new one, and catching and learning a new spot is a ridiculous ask of a kid.

The easy comp here is J.T. Realmuto, but I see some prime Russell Martin here, as well as prime Justin Turner, and even some prime Vernon Wells.

Currently, Ford is the one position prospect in the system with 60-grade power and hit, and right now I have him down for 60s across the board. The only dings are the uncertainty that comes with his future position and a short professional track record, but I’d be absolutely floored — like, woke up with my head sewn to the carpet, floored — if Ford wasn’t a major leaguer in some significant capacity.

2. Emerson Hancock, RHP

Hancock is finally getting consistent run. After his junior year at Georgia was cut short after just four starts and 24 innings, there was no minor league season post draft, and what should have been his first full year as a pro was abbreviated to 44.2 innings due to lat/shoulder discomfort (the Mariners are adamanant about playing it safe with young arms).

Then, to start this season the lat issue kept the right-hander out until May 17.

Since then, Hancock has held batters to a .206/.280/.360 slash in Double-A Arkansas. What we’ve seen for the most part from Hancock is reminiscent of Phladelphia Phillies righty Kyle Gibson. It’s average stuff overall, despite touching 97 mph, and he’s mixing some strikeouts with a repeatable ability to get ground ball outs, but isn’t dominating with bat-missing stuff.

I imagine the Mariners believe there’s more in the tank, and so do I, but there’s a lot to unpack in terms of how he goes from good No. 4 to something closer to a frontline arm.

Hancock’s fastball shape primarily suggests ground balls more than anything else, generating limited swings and misses, but he is going to the top of the zone more, giving him a shot to improve the fastball value long-term.

He’s yet to display a swing-and-miss breaking ball, despite useful slider and projectable curveball he rarely uses. The slider is of the fairly short-breaking variety at 84-87 mph, typically, and can flatten out above the knees.

His 85-88 mph changeup is his best shot at a plus pitch right now. He has good feel for it, can throw it for strikes, and it shows good, late sink and some tail.

At his best, Hancock commands a 94-96 mph fastball, touching 98 with some downhill plane and late arm side run, a fringe-average slider he throws for strikes, and a plus changeup serving as the strikeout pitch versus hitters from both sides of the plate.

The curveball has better shape and projection but is further away in development. When the slider is more 82-85 it offers more depth and, in my opinion, a better chance to miss bats, bit if the curveball is going to be part of his future arsenal, the club is likely to want that slider on the firmer side so he can tunnel with the fastball.

Hancock is athletic and the arm action is clean, but his delivery isn’t as consistent as it will need to be. Right now, the stuff is rather ordinary, but it is improving as the season moves along. He sits here at No. 2 tentatively, because the club’s fourth-round pick from last season is rising fast, and the industry expects the Mariners to add a top prospect when the year’s international class signs.

3. Bryce Miller, RHP

When the Mariners traded Levi Stoudt as part of the trade to acquire Luis Castillo, my very first thought was about Miller, who is better equipped to start than Stoudt has shown this season.

The right-hander, who is a year younger than Stoudt, has every bit the stuff and then some, starting with a four-seamer up to 99 mph with average control. Miller’s slider is about average, flashing above-average, and he’ll mix in an above-average changeup. Perhaps most critically, Miller does a good job locating the fastball to both sides of the plate, and has the movement to get swings and misses.

He’s an athletic 6-foot-2 or so and 190-195 pounds, and while there’s some effort in the delivery, it’s not a reliever-alarm levels by any stretch, and he’s been finding the strike zone consistently. He’s also holding his velocity deep into outings.

Miller throws from a high three-quarter slot and has tremendous arm speed, which helps him sell the changeup off the high-90s heat.

I’m a big Miller fan, and buy him as a mid-rotation starter if the slider gets to consistently-average. There’s also a relatively high floor here as a No. 4 starter or high-leverage reliever in the mold of Garrett Richards.

Miller is almost certain to start 2023 back in Double-A Arkansas, but has a chance to see the majors next season in some role, perhaps passing Hancock in both MLB ETA and future value projection. More efficiency from the Texas A&M product helps him cruise out of the minors, no matter the role.

By the way, the fact Miller is ranked No. 17 in the system by MLB Pipeline, but Stoudt was No. 5 is a total freaking joke and an utter indictment of the process that outlet uses to rank players. And you can tell them I said so.

4. Cole Young, SS

Young gets this spot despite not having played a game in the professional ranks. He’s a surefire shortstop to at least average levels with above-average range and arm strength, has the swing and track record to suggest he’ll make contact and hit for average, and the physical tools to get to some power.

As I said on Draft day, there’s hope he’s the 2022 version of Dansby Swanson (.300/.358/.469) in his prime, but he’ll do his damage from the left side of the plate. (Side note: Yes, if Swanson doesn’t stay in Atlanta and has any interest in the West Coast at all — he may not — Seattle should be all over him. Pay him like a shortstop, use him anywhere he’s OK playing, and supplant J.P. Crawford if need be).

Young enters pro ball at 18 years of age with a hit-over-power profile, above-average speed and athleticism, very good hands and feet, and a real shot to get some slug into his output as he moves through the minors. The swing is simple, short, and sound, he uses the left-center gap easily, and he doesn’t have to sell out for pull power. Young is going to be a very interesting hitter to follow.

5. Gabriel Gonzalez, LF

I saw Gonzalez in Stockton earlier this month and three things stood out from the start. He’s bigger than I expected. I’d say he’s 200 pounds if he’s his listed 5-foot-10, but he may he 5-11 or 6-feet, which may mean he’s more like 205 or 2010.

He runs well, but despite 55 present speed isn’t a quick-twitch defender or baserunner, and as a result belongs in left field, where he looked comfortable early, including showing an average or slightly above-average throwing arm.

Gonzalez’s meal ticket is the hit tool; it’s a short swing producing a lot of line drives and what looks like around average power, though as he’s adding strength and maturing the swing, maybe theres a bit more pop in there, because otherwise he’ll have to hit for high average and get on base a ton to profile as an average or better regular.

But he might do just that, which is why he ranks here at No. 5.

6. Michael Arroyo, 3B

Arroyo received strong consideration for the No. 4 ,5, and 6 spots and if I were ranking in tiers he’d be right there with Montes, Miller, Young, and Gonzalez.

The 17-year-old is a beast, with present strength and an advanced swing already producing huge in the DSL, garnering reports he’s better than Gonzalez at the same point. The reason that’s big isn’t restricted to the simple fact Gonzalez profiles as a major league, it’s also because despite not projecting long-term at his natural position of shortstop, Arroyo figures to land at third base, with second ot completely out of the equation, either.

The right-handed hitter makes consistent and loud contact, has shown a mature feel for the zone, and has sprinkled enough power into the production to suggest a potential 20-homer, 40-double ceiling.

He’s a bit above-average as a runner now and figures to stay there for a little while and perhaps land around average as he gets to the majors. It’s a slightly above-average arm in terms of strength, but he’s very accurate, his transfers are clean, and his throws consistent and accurate.

7. Lazaro Montes, OF

Montes comes with more risk than those ranked behind him, but the upside exceeds all of them, too, thanks to 30-plus homer raw power and a chance to stay in right field.

He’s a bit raw at the plate and the swing occasionally gets long and loopy, but at 17 he’s performing very well in the DSL, including big power.

The key consideration here is the swing-and-miss. He’s chasing too often — which is very common at this stage, even for eventual All-Star caliber bats — and the swing shape and length makes him susceptible in the zone versus good velocity.

But there are times he’s short enough to the baseball and hits a lot of liners and deep drives to the middle of the field, and he’s displayed a good feel for the zone in general.

There’s a solid chance he ends up at first base, depending how well he can maintain his foot speed as he fills out, putting a lot of pressure on the bat, but for now he’s an average runner with an above-average arm that’s handling right field well, with the bat to back up any position on the diamond.

There’s fear he’ll take five or six years to get through the minors, and the higher-floor suggests a three true outcome type bat that lands in the Luke Voit range.

But at 17, many believe he’ll be able to hit .250 or better with walks and plus power, and that’s a regular in any lineup.

8. Matt Brash, RHP

Brash has the raw stuff and arm talent to be among the best multi-inning relievers in baseball, but we’re waiting for the consistent control and command to unlock such results.

As-is, Brash is an entry-level big-league middle reliever with strikeout ability but a tendency to issue too many bases on balls to trust with the game on the line. Essentially, Tyler Thornburg.

Brash’s athleticism and pitchability (two plus breaker, and a changeup if he ever needs it), suggest a good chance at a stronger outcome, perhaps in the Adam Ottavino, Bryan Abreu range or more.

I’m not fully convinced he can’t start, but it appears those days are behind him, at least in Seattle, which may increase his chances of sticking around and developing a shorter stack of skills to maximize is bullpen value.

9. Walter Ford, RHP

Another of this year’s draft class in the Top 10 — this happens when a top 5 farm system graduates 5 Top 100-type prospects in less than two seasons, and trades five Top 10s in five months – Ford offers arm strength, athleticism, and projection with a projectable frame.

He’s just 17 until December and while he won’t pitch for the org this summer, lands here due to the projection. If things go well here, it’s a mid-rotation or better arm, and it’s an awfully exciting piece of clay for the club to mold.

Ford has touched 97 mph and scouts like the future of the slider, with the knocks coming in regard an immature changeup and inconsistent mechanics, but that sounds an awful lot like every other prep pitcher draftee, even first-round picks.

You have to dream a little here, but you don’t have to squint to see the frontline possibilities, and it doesn’t hurt the floor is relatively high thanks to the velocity, which may land in mid-90s with consistency.

At the end of the day, this is Connor Phillips, but more athleic, three years younger, and with a higher ceiling. So, not Connor Phillips at all, really. He’s better. 🙂

10. Juan Pinto, LHP

This is me choosing upside and much higher risk over prospects almost certain to see the majors in the next year or twom but carrying significantly lower ceilings.

Pinto has made eight professional starts, all in the DSL, punching out 30 batters in 27.1 innings. Hes also held opposing batters to a 217 average and .258 slugging. His one blemish? 21 bases on balls.

Pinto is up to 6-foot-4 and over 200 pounds, touching 92-93 mph most starts, and has been up to 94. There’s room for him to land in the mid-90s. His best pitch is a classic overhand curveball with depth, shape, and late break, and projects as a plus offering.

The changeup is young but has flashed this summer, and his loose arm and athletic lower half offer a good chance at average or better command.

He’s years away still, but this is a fun, tooled up lefty I considered ranking even higher here.

11. A.J. Izzi, RHP

Not unlike Walter Ford, Izzi is all dream here, but one I’m more sold on the more I ask about him. He was the club’s 4th-round pick, and while there were clubs that had him as low as the sixth round, there were a few clubs that had Izzi a top 80 player.

He’s hit 97 mph on the gun, has a soft, fringey slider he locates, and his changeup is just a baby, but there’s so much physical projection here it’s impossible not to love both the floor and the ceiling.

Issi isn’t as polished as Ford in terms of pitch development, but does throw more strikes. His arm works well, and he throws from a higher three-quarter slot with deception thanks to a bit of a slingshot motion that hides the ball longer than most.

Scouts like the useage of the lower half and the chances Izzi lives 95-plus down the line, along with consistent action and arm speed on his secondaries. Long-term, there’s major upside here along with the risk he’s a middle reliever.

12. Taylor Dollard, RHP

While Dollard’s 89-92 mph fastball is fringe-average, he’s pounding the zone with three pitches and a chance for a fourth, and has the best command in the system.

The right-hander features two average breaking balls — or simply one in which he varies the velocity, changing its shape, whichever explanation you prefer — but the slurvy version at 76-80 mph is the one he uses the most and flashes above-average

He’ll miss a few bats with the fastball when he goes up in the zone, but it’s been his general ability to induce weak contact with his entire repertoire, including an average changeup.

He can spot the heater and will touch 93 on occasion.

Dollard currently profiles as Chris Flexen; a strike thrower who doesn’t miss a lot of bats, and doesn’t induce a lot of ground balls, but is efficient and savvy and teases you with the chance of more. With Dollard, however, I have to wonder if there isn’t more velocity in the tank. He’s 6-foot-3 and 200 pounds and possesses other physical characteristics of a pitcher who can live 92-95. Something to consider.

Mechanically, he does a lot of things well and repeats it all, hence the well above-average walk numbers (5.5%), and his command within and around the zone has helped him avoid barrels. Batters have managed just a .190/.251/.281 slash versus Dollard this season in the Texas League.

Despite the low ceiling, there’s value in an efficient arm, and there’s always the chance Dollard’s stuff plays up in the bullpen, and/or with an adjustment to his choppy arm action.

13. Bryan Woo, RHP

The 22-year-old Woo, from the same school, Cal Poly, as Dollard, has better stuff and a higher ceiling than his former teammate, offering a fastball up to 97 mph to go with a slider and changeup.

Initially, my profile of Woo on Draft day was as a future power reliever, and while that’s still the most ikely outcome, there are those that have seen enough from his three-pitch mix and athletcism to give him a real shot to start.

The fastball is into the mid-90s with good life from a three-quarter slot, and he employs consistent, fluid mechanics from break through release point, suggesting a great chance to throw strikes consistently.

As a starter, the re-development of his slider and command after UCL surgery will go along way in deciding his future role, but his changeup has flashed well this season, giving him a legitimate third offering.

If he was further along in his return, Woo might rank a it higher, but for now this is as high as I can justify considering the most likely result, but there is plenty of four-seam value to open up a lot of doors for him to move up the ladder in the rotation.

14. Jonatan Clase, CF

Clase doesn’t get his due respect from a lot of folks, but he’s not just a 65 runner.

Despite a wretched July — .209/.351/.363 — Clase has had a good season, sans the issues with the strikeout, adding more power and even stretches with better contact rates.

He’s average in center where he’s still learning routes and how to maximize his jumps, but has an above-average arm and his speed helps him make up for some instinctual deficiencies, perhaps enough to allow him to stay in center long-term.

He’s a good base stealer, not a great one, but has improved his reads in 2022.

If he can find a way to cut down on the swing-and-miss, Clase has a shot to be a fine major leaguer, up to and including as an everyday player. He’s just 20 — won’t turn 21 until next May — and is trending in the right direction in all facets.

15. Adam Macko, LHP

When he’s healthy and at his best, Macko is 92-95 mph, touching 97, with arm side run and life up in the zone with a four-seamer to set up two good breaking balls, led by an above-average slider. His curveball has flashed, too, but in the two starts I saw him it was loopy and he slowed his arm down to throw it, and overall he struggled to find consistency despite flashing big potential and performances.

I haven’t seen anything resembling a useful changeup, but if he can refine the delivery, throw a lot of strikes, and get above-average fastball value, his two breaking balls may be enough for him.

There’s a lot of talent here, but Macko’s development has been disrupted by injury and he will be 22 to start next season with a track record of 35/40-grade control, suggesting 2023 will be a huge year for him.

There’s still a shot hes’s a mid-rotation starter, perhaps a bit like Drew Smyly, but Matt Moore is a comp I run into a lot.

16. Prelander Berroa, RHP

Berroa was acquired from the San Francisco Giants in exchange for Donovan Walton and has since been impressive from a stuff standpoint.

The fastball will touch 96 mph, but it’s pretty true forcing him to locate it, which he does fairly well — he tends to stay up or in (or both) to right-handed batters to set up a hard slider that has a chance to be plus in time.

Berroa, just 5-foot-11, throws from a high arm slot, but does well tunnelling the fastball and slider. When he struggles to finish, however, the slider will hang.

There’s a changeup in the arsenal somewhere, but I haven’t seen it, and his arm is often late. These two factors are why the typical projection on Berroa is a future bullpen role, and that’s also were I am.

But it could be a very good two-pitch attack, and in shorter stints Berroa may approach triple digits.

17. Michael Morales, RHP

Morales is more of a very intriguing project than a top prospect, but his smooth, easy mechanics already are producing velocity up to 93 mph with command.

Morales has four legitimate pitches, the best of which is a two-plane curveball with depth. He’ll throw it through the back door to lefties in any count, and right now it’s his best bet for swings and misses.

Morales’ slider can flatten out and he doesn’t throw it a lot. The changeup is seldom-used, too, but it flashes, thanks to good arm speed and some sink.

He’s an average athlete in terms of quickness and twitchy actions, but operates a lot like Greg Maddux — efficiently, with a delivery he repeats very well, and I like the fastball’s life, even at 91.

It’s relatively easy to project Morales for four big-league pitches and a spot in a rotation somewhere, but there’s not yet a lot that jumps out at you. He’s just 19 and with such easy velocity it’s reasonable to think the club can go get more of it with better use of his lower half and more aggression toward the plate, but whether or not that noticeably impacts his ability to throw strikes and ultimately represents a downgrade in overall value remains to be seen.

18. Isaiah Campbell, RHP

Campbell has been transitioned to a relief role, which was always a legitimate destination but perhaps cemented after he underwent elbow surgery.

Campbell has four pitches, but in relief has gone exclusively to a fastball-slider combo. He’s up to 98 mph and the slider has sharp, late break, though he tends to pull up short on it some, leaving it up in the zone and very hittable. His fastball lacks life and is better when he creates plane and stays on the edges.

I’m curious how the Mariners manage Campbell. Not from the standpoint of promotions — he’s now in Double-A — but in terms of  pitches and their development. He’s shown a good splitter in the past — it was probably his best pitch in college — and the fastball could use reshaping. I know they’re just wanting him to get innings right now, but sooner than later it has to be about what they can turn him into over the long haul.

Campbell probably ranks a few spots higher here if his track record was longer and the fastball was a bit better at missing barrels, but like Hancock he hasn’t pitch all that much and is really playing catch-up this season.

19. Alberto Rodriguez, RF

I’m not nearly as high on Rodriguez as some, despite the fact he continues to put up pretty good exit velocities thanks to good bat speed and a short swing.

He’s been challenged with both more and better breaking stuff this season and hasn’t handled it well, and he’s expanded the zone more than ever before. He’s drifted out in at least half the 30 or so plate appearances I’ve seen, which is something he doesn’t have to do because his hands are quick and his path to the ball is short enough, but he’s not recognizing pitches and locations soon enough to combat this.

He’s an average defender at best, has a plus arm, and is a below-average runner, so it’s all about his bat and I just don’t really see it.

I trust the data, however, so he has a shot to iron out some stuff between the ears and allow his swing to play, but it’ll be a waste of 60 raw power if he doesn’t, and there is no other way he gets to the big leagues.

20. Tyler Locklear, 1B

Locklear was the Mariners’ second-round pick, a data-driven selection with one way to work out in the end: he has to mash.

At VCU, he did just that albeit against questionable competition, but the numbers are astounding: .402/.542/.799 with 47 extra-base hits — 20 HR — and a 47-25 BB/K ratio. He backed that with nine homers on the Cape last summer.

The power is at least 60-grade, and there’s a lot to like about the swing from a mechanical standpoint. He starts open with his hands high, settling early and employing an abbreviated leg kick and driving through the ball with minimal wasted movements.

He’s a bit stiff athletically, leading many to believe he has to move to first base, and if that is the case the pressure on the bat is enormous. Locklear isn’t as heavy-footed as I was led to believe initially, but his actions in the field are very… first basey. He does have a plus throwing arm.

This selection and this prospect is a bit of a litmus test for the club’s player development staff, at least from my point of view. They have developed Cal Raleigh and Kyle Lewis into big-league hitters — although Lewis was a bit of a can’t miss in many ways, and Raleigh proved himself versus the best competition in amateur baseball — Locklear will need to hit a lot more than Raleigh has to date to warrant regular time in the show, and Seattle hasn’t yet developed that kind of player into that kind of major leaguer.

21. Starlin Aguilar, 3B

Aguilar came to pro ball with a swing engineered for contact and doubles power, but thus far he’s managed the strike zone well, but hasnt found many barrels. In the complex league this season he has six doubles in 152 plate appeaeances — 0 homers — though he has maintained good contact rates and hit for average.

He’s just 18, however, and has time to improve his conditioning and develop his swing. The initial idea was hit-over-power, but with a chance to develop pull pop because the swing is clean and Aguilar’s bat speed is above average.

Defensively there are major questions as to how he says on the dirt, unless it’s at first base; he’s not a good athlete and his throwing arm is below average, too.

My hope here is Aguilar ends up a 6-foot-1 or 6-foot-2, 220-pound player despite being listed at 5-foot-11, 170 when he signed two winters ago. With that kind of physicality, it’s not as difficult to see the power bloom. But production is all that will keep him in the Top 25.

22. Juan Mercedes, RHP

Mercedes has shown quality stuff and command all year for Everett, the only bugaboo being the home-run ball (10 in 71 innings). He’s missing bats in the Northwest League with mostly fastball and two breaking balls, the best of which is a slurvy slider. The fastball is up to 95 mph with some arm side ride and hop.

He repeats pretty well and his frame and delivery should handle 100-plus pitches, but while his changeup flashes, there’s little consistency to it yet, which is why Mercedes projects to the bullpen.

23. Axel Sanchez, SS

Sanchez has been on my radar since Day 1, but not until I got a look at him in Stockton did I fall for the kid.

I knew he had good hands, arm, and feet, but what I didn’t know was Sanchez has strength, bat speed, and hits the ball hard. He ripped four balls over 100 mph in two games with me in attendance, including three extra-base hits. The loft and leverage was natural.

He’s a legit long-term shortstop with a 55 arm and easy, natural actions. He’ll have some problems covering the zone versus better pitching with his current attack plan, but he’s just 19 and has shown power, speed, and defense both years in pro ball. I wouldn’t be surprised if Sanchez climbs into the Top 10 at some point, but his ability to make consistent hard contact as he moves up the ladder will dictate that, and everything else.

24. Stephen Kolek, RHP

The knocks on Kolek are age, he’s already 25, consistency — he’s gone two games without walking three or more just once all year and has had below-average command in about half his starts — and the lack of a quality third offering.

But it’s a big fastball, into the 96-97 mph range without a lot of effort, and an above-average slider with which he generates swing and misses and called strikes.

The entire package works in a relief role where Kolek probably sits 95-100 mph, and there’s a good shot the slider sharpens, too, giving him a potential high-leverage role.

25. Travis Kuhn, RHP

Kuhn is a pure reliever and probably the best in the system right now. He’s 95-98 with a two-seam fastball with good sink, run, and the data to back it, and a 60-grade slider that’s a short, cutter-style breaker. Both induce swings and misses.

Kuhn needs to throw more strikes, however, which probably starts with a tweak to the delivery. His raw stuff and proximit to the majors lands him here at 25.


Just Missed

Robert Perez Jr., 1B

I’m still wanting to see Perez show he can make consistent contat before I buy into his bat, because his profile is all bat. He’s in Everett showing off now. The offseason update could very well reflect my opinion changing on Perez.

Joseph Hernandez, RHP
He’s a middle reliever in the big leagues, but his fastball-slider combo and lower-than-average arm slot make him very interesting in such a role.

Milkar Perez, 3B
He started the year with a shot to hit his way into the Top 10 but the exact opposite has happened as he’s hit well under .200 with now power. Having said that, he’s still just 20 years of age, has physical tools to work with and continues to show he can work counts and draw walks.

George Feliz, CF
While Feliz maintains centerfield projections, they aren’t as strong as they once were, and he’s struggled at the plate with a lengthy swing and lack of zone discipline.

Edryn Rodriguez, 2B
The 19-year-old is a good athlete who can handle second base well and find the gaps regularly.

Martin Gonzalez, SS
He’ll probably end up at second, but there’s contact skills and gap power upon which to build.

Jean Munoz, RHP
There’s just not enough track record here yet, but Munoz will sit 92-94 mph and hit 96 with a four-seamer showing arm side tail. He currently is rolling out a 79-83 mph slider I imagine the club would like the tighten and firm into the mid-80s or better, and a changeup without much sink or fade but it’s a pitch he can win with thanks to deceptive arm speed.

Hogan Windish, 2B
I just haven’t seen enough of Windish as a pro — nor has anyone else — to get a good feel, but I did see him handle second base just fine for 18 innings in Stockton. He doesn’t have more than fringe range but he turned it at the bag, made every play he had the chance to and showed an above-average arm.

 

 

The following two tabs change content below.

Jason A. Churchill

Churchill founded Prospect Insider in 2006 and spent several years covering prep, college and pro sports for various newspapers, including The News Tribune and Seattle PI. Jason spent 4 1/2 years at ESPN and two years at CBS Radio. He now serves as the Executive Copy Editor at Data Skrive, a tech company that manipulates data to provide automated content to clients including the AP, BetMGM, USA Today, and ESPN.

Find Jason’s baseball podcast, Baseball Things, right here.

Latest posts by Jason A. Churchill (see all)


طوفان بت
toofanbet

طوفان بت : آیا سینسیناتی بنگال می تواند موفقیت سال گذشته را تکرار کند؟ تاریخ می گوید محتمل نیست

آیا سینسیناتی بنگال می تواند موفقیت سال گذشته را تکرار کند؟  تاریخ می گوید محتمل نیست


سایت طوفان بت
سایت toofan bet

آیا جو بارو و بنگال ها می توانند دوباره این کار را انجام دهند؟  روی آن حساب نکنید.

آیا جو بارو و بنگال ها می توانند دوباره این کار را انجام دهند؟ روی آن حساب نکنید.
تصویر: AP

سینسیناتی بنگال ها کابوس هر تحلیلگری در فصل گذشته بود. هیچ کس انتظار نداشت آنها قهرمان AFC شمال شوند. انجام دادند. هیچ کس انتظار نداشت آنها به سوپر بول برسند. انجام دادند. اکنون، در سال 2022، همه انتظار نتایج مشابهی را دارند، شاید نه یک بازی دیگر در سوپربول، بلکه حداقل 10 برد و صعود به پلی آف.

همه جز من

من بر خلاف غلات می روم. آیا قبلاً توسط بنگال ها سوخته ام؟ کاملاً، اما دقیقاً مانند زمانی که بعد از بزرگترین شکست زندگیم وارد یک رابطه شدم، آماده هستم که دوباره آن را انجام دهم!

قرار نیست اینجا بنشینم و بگویم بنگال ها الان تیم بدتری نسبت به پایان فصل گذشته هستند. آنها نیستند. مطمئناً آنها تی را از دست دادند رایلی ریف و تی سی جی اوزوما، اما اضافات خطیر Alex Cappa، Lائل کالینز، تیاد کاراس، و همچنین TE هیدن هرست بسیار بیشتر از این ضررهاست. این جایی نیست که من مشکل دارم. مشکل من در این است که معتقدم بنگال‌ها می‌توانند آن جادوی سال گذشته را بازپس بگیرند. بازی‌های لحظه آخری، بازیکنانی که سال‌های حرفه‌ای داشتند و خوش شانسی، دوندگی غیرمحتمل بنگال‌ها به سوپر باول را تقویت کرد.

فقط علامت سوال خیلی زیاد است. برای اولین بار، آیا فکر می کنیم تری هندریکسون در 11 بازی متوالی دوباره حداقل نیمی از اخراج را دریافت کند، شاهکاری که فقط انجام شده است. دو بار دیگر (در یک فصل) از آغاز قرن؟ آیا واقعاً فکر می‌کنیم که چیدوبه آووزی دوباره مانند او در سطح بالایی قرار خواهد گرفت فصل گذشته پس از 2018، 19، و 20 جایی که سقفش درست بالاتر از حد قابل استفاده بود؟ آیا مطمئن هستیم که بنگالی‌ها می‌توانند برنامه رتبه اول را در AFC بسیار بهبودیافته مدیریت کنند؟

بیایید یک لحظه در مورد آن صحبت کنیم. بیایید به این فکر کنیم که چند تیم در AFC یا واقعاً خوب هستند، واقعاً مربی خوبی هستند، یا در خارج از فصل بسیار پیشرفت کرده اند. رئیسان خوب هستند. بنگال ها امسال با آنها بازی می کنند. تایتان ها چند علامت سوال دارند، اما آنها بسیار خوب مربی شده اند. بنگال ها امسال با تنسی بازی خواهند کرد. دلفین ها بهتر شدند. کلاغ ها سالم شدند. پس از پایان محرومیت واتسون، براون ها بهتر خواهند شد. بیل ها خیلی خوبن

فرض کنید بنگال ها به مرحله پلی آف صعود کنند. آنها ممکن است با شارژرها روبرو شوند. آنها نسبت به سال گذشته بهتر هستند. برانکوها پیشرفت کردند. رایدرها پیشرفت کردند. کلت ها بهبود یافتند. هر تیم شایسته ای در AFC بهتر شد، بنابراین اضافه شدن کالینز، کاپا و کاراس توسط بنگال ها در واقع آنقدر که ممکن است به نظر می رسد یک گام رو به جلو بزرگ نیست. من استدلال می کنم که آنها یکی از مدعیان کمتر پیشرفت در AFC هستند.

خط حمله بنگالی ها سال گذشته عالی بود، اما در فوتبال، همیشه باید در حال تکامل باشید. پس از یک فصل کامل مطالعه نوار بازی بنگال ها، اگر کادر مربیگری بنگال ها شروع به تزریق جان تازه ای به بازی آنها نکنند، تیم ها با هم هماهنگ خواهند شد. آیا واقعا زک تیلور چنین مربی ای است؟ نوعی که می تواند نمایشنامه های پویا جدیدی خلق کند و در عین حال محدودیت های پرسنل خود را افزایش دهد؟ من شک دارم، زیرا همانقدر که حمله بنگال ها در سال گذشته انفجاری بود، واضح بود که تیلور آنها را عقب نگه می داشت. بسیاری از طرفداران بر این باورند که بارو باید علی‌رغم تیلور برنده می‌شد تا اینکه تیلور برای بهتر کردن بارو تلاش می‌کرد. بازی خوانی تیلور در پلی آف کمتر از ستاره ای بود و هواداران به خوبی آگاه بودند. حالا که بنگال‌ها کسی را غافلگیر نمی‌کنند، مربیگری اهمیت بیشتری پیدا می‌کند و تیلور آنقدر نشان نداده است که اعتماد من را تضمین کند.

ارتباط جو بارو و جمار چیس سال گذشته جادویی بود. انفجاری بود، هیجان‌انگیز، و مهم‌تر از همه، باعث شد همه کسانی که می‌گفتند فصل پیش فصل چیس مشکل ساز خواهد شد (از جمله من) سرشان را بین پاهایشان بگذارند و با شرم از میز بزرگسالان در روز شکرگزاری دور شوند. با این حال، با نگاهی به برخی از آن صیدهای سال گذشته، تصور دنیایی که در آن همان جادو در Y ثبت شده است برایم سخت است.گوش 2. بیشتر انفجار بین این دو در پاس های عمیق رخ داد. من شک دارم که کسی بهتر از چیس در لیگ در مسیرهای رفت وجود داشته باشد. با این حال، بارو (نا)ثبات در پاس های عمیق تا سال گذشته همیشه موضوعی داغ در هنگام بحث در مورد انتخاب شماره 1 قبلی بوده است. به نظر می‌رسید که همه آن نگرانی‌ها محو شده‌اند، زیرا چیس در پایین آوردن آن پاس‌های عمیق چقدر خوب بود. شاید این نشانه چیزی بود که قرار است بیاید، اما شاید بارو در آن بخش و به طور ناگهانی پسرفت کند چیس نمی تواند خیلی ها را پایین بیاورد. من فکر نمی کنم که این یک نگرانی بی دلیل باشد. من نمی گویم که قرار است این اتفاق بیفتد، اما این یک «چه می شود اگر» است که در پشت ذهن من در حال تلاش برای ارزیابی این تیم بنگال است.

در نهایت، می‌دانم که میلیون‌ها بار گفته شده و مشاهده شده است، اما اینکه بنگال‌ها سال گذشته در سوپربول حضور داشتند، به این معنا نیست که آنها فقط یک یا دو قطعه با قهرمانی فاصله دارند. بیشتر اوقات، حضور در سوپربول به اندازه یک تیم است. آیا می‌دانید چه کسی فکر می‌کرد که فقط یک یا دو تکه تا بالا بردن جام لومباردی فاصله دارد؟ آتلانتا فالکونز 2016، کارولینا پانترز 2015، کاردینال های آریزونا 2008، دن مارینو — شما ایده را دریافت کردید. تاریخچه تیم هایی که در سوپربول شکست خوردند و سپس در فصل بعد ضعیف عمل کردند، به خوبی مستند شده است.

فقط به بازنده های اخیر در سوپر بول نگاه کنید. در سال 2020، قهرمان NFC 2019 San Francisco 49ers بازی های پلی آف را به طور کامل از دست داد. رامز 2019 بازی های پلی آف را از دست داد. Eagles 2018 به پلی آف رسیدند و فقط یک بازی را بردند دوتایی و به سرعت توسط مقدسین رها شوید. فالکونز 2017 در بخش خود سوم شد و در دور بخش به نیک فولس باخت. پانترز 2016 6 بر 10 رفت. Seahawks 2015 بدترین فصل خود را (با رکورد) در دوران راسل ویلسون تا آن مرحله پشت سر گذاشت. برانکوها در سال 2014 شاهد شکست پیتون منینگ در مقابل مردی بودند که جایگزین او در ایندیاناپولیس شد. 49ers 2013 بعد از اینکه دنبالش رفتند شکسته شدند ریچارد شرمن با یک متاسفم گیرنده ای مثل مایکل کرابتری. شما ایده را دریافت می کنید. در بیشتر مواقع، باخت سوپربول دورترین باخت تیم طی چندین سال است.

به نظر من این تیم بدی نیست، اما آیا آنها واقعاً بهترین تیم AFC هستند؟ نه. سال گذشته، آنها در مرحله پلی آف غرغر کردند. آنها در شرایط مشابه این بار خوش شانس نخواهند بود.

طوفان بت
toofanbet

طوفان بت : رتبه بندی بلیزرز در 4 شایعه تجارت روز درفت.

Portland Trail Blazers


سایت طوفان بت
سایت toofan bet

چند روز تا درفت NBA باقی مانده است، ما چهار شایعه تجاری در مورد پورتلند تریل بلیزرز را که بیشتر مورد بحث قرار گرفته است را بررسی کرده و رتبه بندی می کنیم.

این هفته درفت NBA است و شایعات تجاری در حال گسترش است. پورتلند تریل بلیزرز و مدیر کل جدید آنها، جو کرونین، درست در میانه صحبت ها هستند. من به چهار شایعه تجاری برتر نگاه کردم و هر کدام را بر اساس احتمال وقوع آن و همچنین میزان سود آن برای تریل بلیزرز ارزیابی خواهم کرد.

شایعه تجارت شماره 1- پورتلند جرمی گرانت را از دیترویت پیستونز برای انتخاب شماره 7 و استثناء تجارت 20.8 میلیونی خریداری کرد.

احتمال وقوع این تجارت 20 درصد است، حداقل همانطور که شایعه در حال حاضر ساخته شده است.

جرمی گرانت از آخرین مهلت تجاری سال گذشته به بلیزرز پیوند خورده است. با انجام این معامله، پورتلند بهترین تراشه تجاری خود را برای یک بازیکن در سال آخر قراردادش دریافت می کند. گرانت به دنبال یک قرارداد نزدیک به حداکثر است، اما با گسترش نقش او در دیترویت، درصد او کاهش یافته است.

جرمی گرانت چقدر به پورتلند کمک می کند؟

گرانت فوراً بهترین پاور فورواردی است که ریپ سیتی پس از لامارکوس آلدریج دیده است. با این اوصاف، او احتمالاً بهترین استفاده را به عنوان یک نقش آفرینی متوسط ​​دارد.

شکی نیست، او مطمئنا به تیم کمک خواهد کرد. اما به قیمت انتخاب شماره 7، بلیزرز را با منابع محدودی برای رفع سایر نیازهای تیم باقی می گذارد. اگر پورتلند بتواند گرنت را با بسته ای متفاوت یا شاید پس از معامله مجدد در درفت دریافت کند، شانس حضور او به تریل بلیزرز به طور قابل توجهی افزایش می یابد.

شایعه تجارت شماره 2- پورتلند لوگوئنتز دورت و منتخب شماره 12 از اوکلاهما سیتی تاندر را برای انتخاب شماره 7 خریداری کرد..

احتمال وقوع این تجارت – 25٪

این معامله برای معامله پایین و شاید استفاده از انتخاب شماره 12 برای ادامه دادن به جرمی گرانت کارساز خواهد بود. اما دلیل وارد کردن لوگوئنتز دورت چه خواهد بود، مگر اینکه قرارداد دیگری با جاش هارت منعقد شود؟

لو دورت چقدر به بلیزرز کمک می کند؟

دورت احتمالاً ماده اولیه در پورتلند نیست. او یک مدافع بالاتر از حد متوسط ​​است که می تواند از مهاجمان کوچک محافظت کند. در 6’3 اینچ، دورت برای دفاع در برابر گاردها مناسب تر است.

از سوی دیگر، دورت به تیم کمک می‌کند تا چانسی بیلاپس سرمربی تیم بسازد که عمدتاً در دفاع تهاجمی‌تر است. مانند هارت، او بازیکنی است که شما در چرخش خود دوست دارید، اما اگر سعی کنید از او به عنوان فوروارد کوچک اولیه خود استفاده کنید، ممکن است دچار مشکل شوید.

صفحه بعدی 2 – شمال مرز


طوفان بت
toofanbet